امشب .. این لحظه کـه تنها نشستم توی اتاقم ، دلم به اندازه ی تمام دریــاها .. به اندازه ی تمام ..

نمی دونم چی بنویسم .. حالم اصلا خوب نیست .. دلم بدجور گرفته .. خیلی سخت واستادم جلوی

اشکام که نذارم بریزه .. خیلی بده خیلی که حتی نتونی گریه کنی .. دارم با خودم فکر می کنم که

زندگی اونقدرا که ما آدما بهش بها می دیم ارزش نداره .. بعضی وقتا فکر می کنم نوشتن می تونه ما

آدما رو آروم کنه ولی الآن هر چی می نویسم ..مسخره ست ، اصلاً خودمم نمی فهم چی می نویسم ..

شما ببخشید .. شمایی که الان داری اینو می خونی .. 

دلم می خواد از همین جا به مادر عزیزم که حاضرم تمام عمرم رو براش بدم که فقط و فقط یه لبخند

کوچولو رو لباش ببینم ، تبریک بگم

همچنین به تمام مادرای دنیا

مادرم روزت مبارک

باید امشب بروم

باید امشب چمدانی که به اندازه تنهای من جا دارد بردارم

و به سمتی بروم که درختان حماسی پیداست

رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند

هر کجا هستم باشم ...

آسمان مال من است ...

پنجره .. فکر .. هوا .. عشق .. زمین .. مال من است ...

چه اهمیت دارد ...

گاه اگر می رویند ...

قارچ های غربت ؟؟؟

آنچنان منتظرم

آنچنان منتظر نامه ای از سوی توام

که اگر نامه رسان گرگ بیابان باشد

دشمن جان باشد

قدمش می بوسم

تا که دلباخته بره شود

بهترین عاشق این دره شود

و اگر در نامه بنویسی چیزی

همه احساس تو را

در همان صفحه بی حرف و کلام

مو به مو خواهم خواند

به رهت خواهم ماند

نامه ات خواهم خواند

بهر من نامه بده

بهر من نامه بده

پنج وارونه چه معنی دارد؟

خواهر کوچکم از من پرسید.من به او خندیدم

کمی آزرده و حیرت زده گفت: روی دیوار و

درختان دیدم

باز هم خندیدم

گفت :دیروز خودم دیدم مهران پسر همسایه

پنج وارونه به مینو می داد

آنقدر خنده برم داشت که طفلک ترسید

بغلش کردم و بوسیدم و با خود گفتم:

بعدها وقتی باریدن بی وقفه درد.

 سقف کوتاه دلت را خم کرد

بی گمان می فهمی پنج وارونه چه معنی دارد

رفت و سیبی آورد

نصف کردیم دمی خیره

بر آن نیمه به نجوا می گفت:

نکند یعنی همین نیمه ی سیب:تن آن نیمه

تن خواهش بود

گاز زد.خنده لبهای خدا را دیدم

خیره بر نیمه ی گندیده ی خود خندیدم 

هرگاه دفتر خاطرات را ورق زدی

هرگاه در زير پايت صدای خش خش برگها را احساس کردی ...

هرگاه در ميان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش ديدی...

هرگاه به ياد لحظه های با هم بودن افتادی...

برای يک بار در گوشه ای از ذهن خود نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو !

يادش بخير!!

چه دشوار است راز چشمان تو را دانستن

وخموش از كنارت گذشتن

از گريبان تنگ غنچه ها بپرس غوغاي دلتنگي ام را

اين تنديس محزون من است

وارث ناسپاسي هاي عشقوتازيانه هاي روزگار

مي دوني فرق تو با عشق، زندگي و گل چيه؟ عشق يك كلمه است اما تو معنيه اوني. زندگي اجباره اما تو دليل اوني. گل يه گياهه اما تو عطره اوني