چیست

 این باران که دلخواه من است؟

زیر چتر او روانم روشن است.

چشم دل وا می کنم

قصه ی یک قطره باران را تماشا می کنم:

در فضا،

همچو من در چاه تنهایی رها،

می زند در موج حیرت دست و پا،

خود نمی داند که می افتد کجا!

.

.

.

با تب تنهایی جانکاه خویش،

زیر باران می سپارم راه خویش!